Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Literatura piękna. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Literatura piękna. Pokaż wszystkie posty

środa, lipca 15, 2026

R.#536. "Obcy" Albert Camus

R.#536. "Obcy" Albert Camus
Tytuł: “Obcy”
Autor: Albert Camus
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
Data premiery: 10 maja 2022
Ilość stron: 167 stron
Ocena: ⭐⭐✩✩✩✩✩✩✩✩





Główny bohater Meursault jest specyficznym mężczyzną. Dowiadując się o śmierci mamy nie czuje żalu, smutku ani mam wrażenie innych emocji. Po Prostu jedzie na pogrzeb.

Mężczyzna niby pracuje, jednak wydaje się być obcy w tym świecie. Zaprzyjaźnia się z sąsiadem, który go w pewnym sensie wykorzystuje. Nowy sąsiad nieraz stawia go w krępującej bądź kłopotliwej sytuacji, a główny bohater jakby tego nie dostrzegał.

Ciężko mi cokolwiek napisać o tej książce. Jest to historia, którą przeczytałam bez żadnych emocji, bo zwyczajnie w świecie tych emocji zabrakło mi w głównej postaci. Mężczyzna czuł się obcy wśród ludzi, aczkolwiek to wcale mu nie przeszkadzało, to nie było dla niego przeszkodą. On lubił być sam, on lubił mieszkać sam. Jego towarzystwo mu zupełnie wystarczało.

Książka jest krótka, którą można by było przeczytać w jeden wieczór, jednak ja męczyłam ją kilka dni. Zupełnie mnie nie wciągnęła, nie pochłonęła, nie było w niej nic, co zachęciłoby do dalszego czytania.

Przerażające jest to, że po śmierci własnej matki, ludzie z jej otoczenia, z domu starców bardziej przeżywali jej śmierć, niż własne dziecko. Dla głównego bohatera był to zwyczajnie w świecie problem, że musi wziąć wolne w pracy, musi jechać na ten pogrzeb, on zrobił to z przymusu.

Ja rozumiem, że jest to klasyk, że ta książka ma jakieś głębsze przesłanie, jednak ja albo tej historii nie zrozumiałam, albo po prostu zupełnie do mnie nie trafiła.





Buziaki MrsBookBook 😙

niedziela, maja 31, 2026

R.#534. "Myszy i ludzie" John Steinbeck

R.#534. "Myszy i ludzie" John Steinbeck
Tytuł: “Myszy i ludzie”
Autor: John Steinbeck
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Data premiery: 09 czerwca 2022
Ilość stron: 120 stron
Ocena: ⭐⭐✩✩✩✩✩✩✩✩




George i Lennie są przyjaciółmi. George to silny mężczyzna i w tej parze, to on podejmuje wszystkie decyzje i mówi, co w dalszym kroku będą robić, natomiast Lennie jest olbrzymim człowiekiem o umyśle małego dziecka. Jest nieświadomy własnej siły fizycznej i nie potrafi dostosować się do społecznych norm. Gdzie się nie pojawia wszędzie sprowadza na siebie i na swojego przyjaciela kłopoty.

Oboje szukają miejsca, a bardziej George, Lennie po prostu za nim podąża. Oboje marzą o farmie, na której mogliby wspólnie hodować króliki, w tym celu przemierzają Stany w poszukiwaniu zarobku.

Jest to historia o marzeniach, przyjaźni i skomplikowanych relacjach.

Czy przyjaciele znajdą swoje miejsce na ziemi?

Czy spełnią swoje marzenia? Czy Lennie przestanie przyciągać kłopoty?

Mimo, iż ta historia jest dosyć krótka, to strasznie mnie wymęczyła.

Nie działo się tam nic, co sprawiłoby, że chciałabym czytać dalej. Dosłownie gdy tylko sięgałam po tę książkę, to po przeczytaniu kilku stron oczy same mi się zamykały.

Ja rozumiem, że ta książka ma przekaz o przyjaźni, akceptacji i o marzeniach, ale dla mnie historia powinna być wciągająca, porywająca i zachęcająca do dalszego czytania.

Czytanie tej powieści zupełnie nie sprawiało mi przyjemności, mimo to przemęczyłam się i przeczytałam te około stu stron rozkładając to na kilka dni, mimo iż spokojnie mogłabym przeczytać tą książkę w jeden wieczór, ale zwyczajnie w świecie nie dałam rady.

Oczywiście nie mówię, że ta książka jest tragiczna, czy okropna po prostu, to nie jest coś, co ja lubię czytać. Wy oczywiście możecie po nią sięgnąć przekonacie się, może właśnie wam ten gatunek by podpasował.






Buziaki MrsBookBook 😙

czwartek, listopada 02, 2023

R.#421. "Lisica" Witold Horwath

R.#421. "Lisica" Witold Horwath
Tytuł: “Lisica”
Autor: Witold Horwath
Cykl: Lisica (tom 1)
Wydawnictwo: Replika
Data premiery: 16 sierpnia 2022
Ilość stron: 494 strony
Cena: 49,90 zł
Ocena: ⭐⭐⭐⭐✩✩✩✩✩✩





Dziś mam dla was recenzję książki historyczno-detektywistycznej. Jesteście gotowi? To zapraszam.

Hannę Lubochowską poznajemy podczas rewolucji i wojny domowej, ma ona wtedy siedemnaście lat. Jest młodą, piękną inteligentną i ciekawą świata dziewczyną. Jest prześladowana przez bolszewika Władysława Sienco, który najpierw zlecił skatowanie jej ojca. Młoda kobieta jest na tyle rezolutna, że wie jak ma się bronić.

Nastaje czas gdy Hanna musi ewakuować się z Rosji. Na statku dzieje się tyle rzeczy, że czasem trudno nadążyć, jednak co to dla dziewczyny, która od zawsze marzyła by zostać policyjnym detektywem. Poznaje tam wiele osób, a jakby tego było mało, zyskuje młodszego brata. To wszystko to naprawdę dopiero początek.

Czy Hania spełni swoje marzenie? Co z Władysławem Sienco? Czy główna bohaterka będzie miała czas na uczucia?





Ciężko mi napisać opinię o tej książce. Jakoś opornie szło mi jej czytanie, później przeniosłam się nawet na audiobooka, z nadzieją, że będzie lepiej, niestety wcale tak nie było.

To co działo się w tej historii, moim zdaniem było zbyt nierzeczywiste. Ciężko mi sobie wyobrazić, by w tamtych czasach, gdzie uważano, że miejsce kobiet jest w domu przy wychowywaniu dzieci, nagle zjawia się Hanna, która jest zaledwie jeszcze nastolatką i wszyscy liczą się z jej zdaniem. Nie ważne czy to oficer czy pułkownik, ale młoda kobieta narzuca im swoje zdanie, a oni bez żadnych sprzeciwów robią co ona im każe. Rozumiem, że autor chciał w ten sposób wyrazić to jaką osobą jest główna bohaterka, oraz jaki ma charakter, jednak nie jestem w stanie w to uwierzyć.

Niestety, ale kolejnym minusem w tej książce jest to, że mamy tu do czynienia z naprawdę masą postaci. Ktoś się pojawia by za chwilę zniknąć, a gdy pojawia się po kolejnych kilkuset stronach zupełnie nie miałam pojęcia kto to jest. Wszyscy bohaterowie mi się mieszali.

Tak samo z wydarzeniami, jest tu taki natłok zdarzeń, że ciężko było nadążyć. Odniosłam wrażenie, że Hanna ciągle gdzieś biegła, a ja muszę ją gonić i za nią nadążyć, lecz ja nie jestem fanką biegania, nie lubię się spieszyć.

Z początku powieść wydaje się być bardzo ciekawa, w końcu historia o kobiecie, która twardo stąpa po ziemi, wie czego chce, dąży do swoich marzeń. Jednak wszystko było niestety przerysowane.

Na mnie czeka na regale jeszcze jedna część. Kiedy się za nią zabiorę nie mam pojęcia, pociesza mnie fakt, że jest krótsza.

A was zachęcam do przekonania się na własnej skórze co sądzicie o tej historii.





Egzemplarz do recenzji otrzymałam przy współpracy reklamowej z wydawnictwem:





Buziaki 😙

wtorek, października 11, 2022

R.#357. "Mleko matki" Nora Ikstena

R.#357. "Mleko matki" Nora Ikstena
Tytuł: „Mleko matki”
Autor: Nora Ikstena
Wydawnictwo: Sonia Draga
Data premiery: 19 maja 2021
Ilość stron: 244 strony
Cena: 38,00 zł
Ocena: ⭐⭐✩✩✩✩✩✩✩✩




Powieść Mleko matki została przetłumaczona na języki: angielski, japoński, niemiecki, chorwacki, litewski, estoński, macedoński, węgierski, włoski, ukraiński, rosyjski, albański i gruziński.

Historia obejmuje okres od zakończenia drugiej wojny światowej i opowiada o losach trzech pokoleń kobiet, w centrum narracji stawiając lata 70. i 80. XX wieku. Opowieść przepełniona jest rezygnacją – z męża i ojca, z marzeń i zamiarów, z pracy i przekonań, z przyjaciół i tych, których kochamy.

W tej drodze krzyżowej kobiet wszystkich pokoleń bardzo silny jest motyw przebaczenia. Od dzieciństwa jest ono ciągłym zadaniem córki w celu utrzymania przy życiu matki, która celowo pozbawiła córki mleka, by nie pozwolić na odziedziczenie swojego bólu i rozpaczy.
Opis pochodzi od wydawcy.





Książka o relacji córka – matka. O tym, że nie zawsze wszystko przychodzi nam z taką łatwością, zwłaszcza w trudnych powojennych czasach. O przekonaniu, że z mlekiem matki dziecko może wyssać, brak chęci do życia i wszystkie lęki.

Miłość matki do dziecka jest bezwarunkowa, jednak, co jeśli rodzic nie potrafi okazać czułości i matczynej troski? Co jeśli rodzicielka chce uchronić swoje dziecko jednak nie wie jak do tego podejść?

Historia o trzech pokoleniach, matka matki, matka i córka. W tym wszystkim pojawia się również ojczym matki. Wszystko dzieje się w latach 70 i 80 XX wieku w Łotwie.

Przyznam, że dawno nie miałam takiego problemu z książką. Z jednej strony jest, krótka i czyta się ją dosyć szybko. Z drugiej zupełnie nie przypadła mi do gustu. Jak dla mnie ciężko pojąć jest, że matka ma tak złe relacje z córką, mimo że chce dla niej jak najlepiej. Wiem, że nie raz w rzeczywistości zdarzają się takie przypadki, jednak na chwilę obecną zupełnie nie mogę sobie takiej sytuacji wyobrazić w swoim życiu, zwłaszcza teraz, gdy pod sercem noszę swoją małą córeczkę.

W tej powieści córka stara się jakoś odbudować relacje z matką. Przyjeżdża do niej, pomaga jej, chce spędzić z nią czas jednak choroba rodzicielki robi swoje.

Zupełnie nie wiem, co mam o tej książce napisać. Możliwe, że sięgnęłam po tę powieść w złym momencie, a może po prostu jestem jeszcze zbyt mało dojrzała. Tak, więc wybaczcie, ale na tym zakończę moją opinię. Pierwszy raz jestem w takiej sytuacji, że zupełnie nie wiem, co mam jeszcze dodać o tej historii.



Książkę otrzymałam przy współpracy z wydawnictwem:





Buziaki MrsBookBook 😙

piątek, września 09, 2022

R.#349. "Skalny kwiat" Ilaria Tuti

R.#349. "Skalny kwiat" Ilaria Tuti
Tytuł: „Skalny kwiat”
Autor: Ilaria Tuti
Wydawnictwo: Sonia Draga
Data premiery: 16 czerwca 2021
Ilość stron: 298 stron
Cena: 39,90 zł
Ocena: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐✩✩✩





Prawdziwa, choć zapomniana historia.

Sugestywna opowieść o bohaterkach, którym wojna odebrała wszystko, pozostawiając strach. Ale ich nie złamała.

Od huku pocisków drżą położone wśród gór wioski. To tam mieszkają one – niezłomne kobiety, do których o pomoc zwraca się dowództwo włoskich wojsk. Część z nich to jeszcze dzieci, część już staruszki, wszystkie jednak co rano w wojskowych magazynach pakują do koszy prowiant, leki i amunicję i ruszają ścieżkami ku górskim szczytom, które pokonać umieją tylko one. Wojna odebrała im wszystko łącznie z przyszłością, tłamsząc je w teraźniejszości przesyconej ubóstwem i trwogą. Lecz mimo niebezpieczeństw czających się na każdym kroku, mimo białych diabłów – strzelców wyborowych armii wroga – którzy trzymają je na muszce, one wspinają się godzinami, brodząc w śniegu, by wesprzeć walczących żołnierzy. To Tragarki, które w piekle alpejskiego frontu dźwigają nie tylko życie.

Książką Skalny kwiat Ilaria Tuti oddaje hołd odwadze i hartowi ducha kobiet, zdolności do wyrzeczeń skromnych, lecz gorąco pragnących pokoju góralek, które z narażeniem życia wspierały żołnierzy w czasie I wojny światowej.
Opis pochodzi od wydawcy.




Akcja książki dzieje się w okresie I Wojny Światowej na terenie Włoch. Powieść przedstawia historię kobiet, które w tamtych czasach wielu mężczyzn uważało, że nadają się tylko do prowadzenia domu, ogródków i do wychowywania dzieci. Jednak to właśnie dzięki odwadze i zawziętości kobiet włoscy żołnierze mieli amunicję do walki, prowiant i leki. To one Tragarki pod obserwacją wrogów codziennie rano wyruszały w drogę w góry by dostarczyć transport. Później były również odpowiedzialne za znoszenie ofiar z gór, bo nikt inny tak jak one nie potrafił odnaleźć się w tych trudnych terenach.

Ile jest w stanie poświęcić kobieta? Czy słusznie jesteśmy uważane za słabą płeć? Czy Tragarki były doceniane za to, co robiły?


"Prawdę mówiąc, kocham słowa, instynkt każe mi jednak zachowywać je dla siebie. Nauczyłam się sztuki władania nimi, lecz nadal żywię twarde przekonanie, że niektóre, jakże nieliczne uczucia nie potrzebują dźwięków i nie wymagają dialektyki. Dają się wyrazić gestami, śpiewają zmysłami."


To moje drugie spotkanie z twórczością autorki. Tym razem Ilaria Tuti postanowiła oprzeć swoją powieść na historii i uważam, że to był strzał w dziesiątkę. Rewelacyjnie opisała wszystko, co się działo w tamtych czasach oraz to ile bólu, łez i cierpienia musiały znieść Tragarki, o których przyznam, że słyszałam pierwszy raz.

Już wiele książek przeczytałam o tematyce II Wojny Światowej, jednak to jest może moja druga, bądź trzecia, która porusza temat I Wojny Światowej. W dodatku nie jest to historia skupiona na miłości w trudnych czasach. Ta powieść ukazuje odwagę, poświęcenie i chęć walki kobiet, które każdego ranka były gotowe nieść pomoc swoim żołnierzom, mimo bólu, mimo ran i mimo zmęczenia.


"Czasem mrugnięcie może znaczyć więcej niż łomot serca. Oznacza, że przynajmniej jedna część ciała, choćby nieskończenie mała, jeszcze się rusza."


Główną bohaterką jest Agata, bo to właśnie ona była odpowiedzialna za rozmowy z oficerami i generałami, to ona reprezentowała Tragarki. Po za pomaganiem żołnierzom ma na głowie również schorowanego ojca, którym również musi się zajmować. Mało tego pewnego dnia trafia na białego diabła, czyli strzelca wyborowego armii wroga, do którego oddaje strzał. Jednak męczą ją wyrzuty sumienia i postanawia udzielić mu pomocy i tak po śmierci ojca postanawia ukryć go w swoim domu.

Przyznam, że nie jest to lekka i przyjemna w czytaniu książka. Opowiada o trudach I Wojny Światowej o poświęceniu i walce o przetrwanie. Powieść jest dosyć krótka, a dodatkowo posiada niedługie rozdziały, co sprawia, że czyta się ją w miarę szybko. Jeśli taka tematyka was interesuje to gorąco zachęcam Was do przeczytania tej lektury.



Książkę otrzymałam przy współpracy z wydawnictwem:





Buziaki MrsBookBook 😙

poniedziałek, sierpnia 15, 2022

R.#344. "Ostatnie dni w Berlinie" Paloma Sanchez Garnica

R.#344. "Ostatnie dni w Berlinie" Paloma Sanchez Garnica

Tytuł:
„Ostatnie dni w Berlinie”
Autor: Paloma Sanchez Garnica
Wydawnictwo: Filia
Data premiery: 15 czerwca 2022
Ilość stron: 576 stron
Cena: 54,90 zł
Ocena: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐




Gdy Jurij Santacruz przyglądał się paradzie z okazji mianowania Adolfa Hitlera na kanclerza Niemiec, nie mógł przypuszczać, jak bardzo ten dzień odmieni jego życie. Do Berlina przyjechał kilka miesięcy wcześniej, po tym, jak z częścią rodziny uciekł z Sankt Petersburga przed skutkami bolszewickiej rewolucji, która pozbawiła ich wszystkiego. Jurija pozbawiła także matki i młodszego brata – rosyjskie władze nie zezwoliły im na opuszczenie kraju.

Pewnego dnia poczucie sprawiedliwości każe mu stanąć w obronie młodego komunisty napadniętego przez hitlerowskie oddziały szturmowe. Wtedy też pozna swoją wielką miłość, Claudię, żonę dowódcy SS. Jego życie nieoczekiwanie się zmieni, a pierwszoplanowy dotychczas cel – odnalezienie matki i brata – zastąpi inny, ważniejszy w tych koszmarnych czasach: walka o przetrwanie.
Opis pochodzi od wydawcy.




Jurij Santacruz, jako nastolatek przybył do Niemiec z częścią swojej rodziny. Niestety matka nie mogła opuścić Rosji, a młodszy brat zagubił się na dworcu. Będąc młodym mężczyzną obiecuje sobie, że nie zaprzestanie poszukiwań matki i brata, w przeciwieństwie do ojca, który nie wiedzieć, czemu się poddał.

Główny bohater, jako dorosły mężczyzna pracuje w Berlinie w ambasadzie hiszpańskiej. Jednak pewnego dnia, gdy wszyscy hucznie świętowali mianowanie Adolfa Hitlera na kanclerza Niemiec, Jurij staną w obronie młodszego chłopaka, nad którym znęcali się członkowie oddziałów szturmowych. Tylko dzięki pięknej dziewczynie udaje im się uciec. Jednak od tej chwili wszystko będzie musiało ulec zmianie.

Czy Jurij odnajdzie matkę i brata? Czy przetrwa II Wojnę Światową? Czy podczas walki o przetrwanie można się zakochać?

Jeśli myślicie, że to kolejna, zwykła książka o II Wojnie Światowej, to jesteście w błędzie. Tu poznajemy perspektywę tamtych czasów z różnych stron. Jedni wychwalają Hitlera, inni uwielbiają Stalina, ale są też ci, którzy nie stają po żadnej ze stron, jak nasz główny bohater.

Jurij przeżył nie mało. Już jako dziecko zmuszony był do ucieczki z Rosji przed komunizmem. Następnie musiał stawić czoło nazistowskim ideologiom. Jednak jakby tego było mało zakochał się w dwóch kobietach. Obie to Niemki, jedna z nich to żona dowódcy SS, druga to wolna kobieta, lekarka ginekologii. Jednak coś stale staje im na drodze.

Jest to przepiękna historia, która opowiada o walce o przetrwanie, podczas II Wojny Światowej, nie opowiadając się po żadnej ze stron, będąc gdzieś pośrodku tego wszystkiego. Mimo iż książka ma niecałe sześćset stron, to dosłownie ją pochłonęłam. W całości zagłębiłam się w tamte czasy. Nie raz wstrzymywałam oddech z przerażenia razem z bohaterami, ale też nie raz w oku zakręciła mi się łza.

Brawa dla autorki tej książki, za tak wyśmienitą historię i za zakończenie, które do końca trzymało w napięciu. Jeśli lubicie powieści o trudnych czasach II Wojny Światowej, to koniecznie musicie przeczytać tę książkę.


Książkę otrzymałam przy współpracy z wydawnictwem:





Buziaki MrsBookBook 😙

poniedziałek, sierpnia 01, 2022

R.#341. "Wiatrom powierzone" Laura Imai Messina

R.#341. "Wiatrom powierzone" Laura Imai Messina

Tytuł:
„Wiatrom powierzone”
Autor: Laura Imai Messina
Wydawnictwo: Sonia Draga
Data premiery: 26 maja 2021
Ilość stron: 269 stron
Cena: 38,00 zł
Ocena: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐✩✩✩✩




Na zboczu góry Kujira-yama, czyli Góry Wieloryba, rozpościera się ogród Bell Gardia. Pośrodku stoi budka, a w niej niepodłączony do niczego telefon, który słowa śle z wiatrem. Z całej Japonii co roku przyjeżdżają tu tysiące osób dotkniętych żałobą, podnoszą słuchawkę i mówią do bliskich w zaświatach. Kiedy nad okolicę nadciąga niezwykłej siły tajfun, z daleka przybywa kobieta, gotowa własną piersią bronić ogrodu. Yui ma trzydzieści lat, a w pamięci datę, która przekreśliła to, kim kiedyś była: 11 marca 2011. Tamtego dnia tsunami zrównało z ziemią jej miejscowość i zabrało ze sobą jej matkę i córkę.

Po przyjeździe Yui poznaje Takeshiego, lekarza z Tokio, ojca czteroletniej dziewczynki, niemej od dnia śmierci matki. Ta znajomość pozwoli kobiecie odkryć, że prawdziwym cudem jest miłość. Nawet ta druga, nawet ta przez pomyłkę...

Laura Imai Messina prowadzi nas do miejsca, które istnieje naprawdę, w północno-wschodniej Japonii i z dyskrecją porusza temat tsunami z 2011 roku, ukazując kruchy, ale jednocześnie pulsujący nadzieją świat, historię godzenia się z własną tragedią.
Opis pochodzi od wydawcy.




Wyobraźcie sobie ogród gdzieś w Japonii, gdzie po środku stoi budka z telefonem, (który nie jest do niczego podłączony), do której codziennie przyjeżdżają tłumy ludzi tylko po to by porozmawiać a raczej prowadzić monolog i wysłać swoje słowa gdzieś z wiatrem. Każda z tych osób przyjeżdża w to miejsce by porozmawiać z kimś, kogo już nie ma na tym świecie. W to miejsce wybiera się również nasza główna bohaterka, Yui, która w tsunami, które zrównało z ziemią jej miasteczko straciła córkę i matkę, dwie najważniejsze osoby. Jednak ona czuje opór by wejść do tej budki, lecz jej przyjazd niesie inne korzyści. Poznaje Tekeshiego, lekarza z Tokio, który stracił żonę, jednak jego największym zmartwieniem jest to, że od dnia, kiedy został wdowcem jego córka przestała mówić.

Czy Yui i jej nowy przyjaciel będą w stanie pomóc sobie nawzajem? Czy oboje pogodzą się ze stratą, jakiej doświadczyli? Oraz czy podczas tajfunu, który nadciąga będzie, komu ochronić budkę?


"Każdy dzień to trud, każdy miesiąc to czas odkładany na strych, na przyszłość, która kto wie, czy w ogóle nadejdzie."


Przyznam, że po tę książkę sięgnęłam tylko ze względu na okładkę, która mnie urzekła. Mało, kiedy sięgam po literaturę piękną a ta historia do takich należy, a dodatkowo Japońskie klimaty nie do końca mnie interesują. Aczkolwiek ta książka mimo to mi się podobała.

Autorka świetnie przedstawiła magię budki z telefonem, do której przyjeżdżają tysiące osób, którym ciężko pogodzić się ze stratą męża, żony, dziecka, rodzica… A takie miejsce naprawdę istnieje, co dla mnie jest mega interesujące. Dodatkowo Laura Imai Messina w to wszystko rewelacyjnie potrafi wpleść temat tsunami z 11 marca 2011 roku.


" Dzieci postrzegają szczęście jako rzeczy. Pociąg wystający z pudełka, folia spożywcza, którą owinięty został kawałek tortu. Albo zdjęcie, na którym stoją pośrodku i wszystkie oczy skierowane są tylko na nie.
U dorosłych sprawy się komplikują. Szczęście to sukces, praca, mężczyzna albo kobieta, ma niejasne kontury i wymaga wysiłku. Kiedy jest albo kiedy go nie ma, staje się przede wszystkim słowem.
Yui pomyślała, że dzieciństwo uczy czegoś innego, że szczęście jest na wyciągnięcie ręki, wystarczy tylko zwrócić się we właściwym kierunku."


Do tej budki podróżuje naprawdę wiele osób i wcale im się nie dziwię. Ciężko jest mi sobie nawet wyobrazić jak ja bym się czuła po stracie dwóch ukochanych osób, które zginęły w tym samym czasie. W tej historii poznajemy też losy innych bohaterów, którzy zmagają się ze stratą, lecz nie tylko, są również osoby, które przyjeżdżają do budki by wylać z siebie wszystkie swoje żale.

Jak możecie się domyślić książka do lekkich i łatwych nie należy, lecz dzięki krótkim rozdziałom czyta się ją naprawdę szybko. Ta historia wzbudzi w czytelniku wiele emocji, jedni będą próbowali postawić się w roli bohaterów, a inni będą się tylko temu przyglądać, choć wierzę, że każda z osób, która sięgnie po tę książkę odnajdzie w niej postać, z którą się utożsami. Tę powieść polecam głównie dla wrażliwców, to oni wyciągną z tej historii najwięcej.



Książkę otrzymałam przy współpracy z wydawnictwem:





Buziaki MrsBookBook 😙

wtorek, czerwca 21, 2022

R.#331. "Dziewczyna z Berlina" Kate Hewitt

R.#331. "Dziewczyna z Berlina" Kate Hewitt
Tytuł: „Dziewczyna z Berlina”
Autor: Kate Hewitt
Wydawnictwo: Filia
Data premiery: 27 Kwietnia 2022
Ilość stron: 512 stron
Cena: 49,90 zł
Ocena: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐✩✩✩





Chciałam być wolna – wyznała cicho Rosa.

– Nawet jeśli tylko przez kilka minut. To może być wszystko, co mi pozostało.

1936, NAZISTOWSKI BERLIN

Liesel Scholz mieszka w pięknym domu w Berlinie. Jej życie jest pełne przywilejów i bezpieczne, dzięki pracy jej ojca, chemika, dla nowego rządu. Przypadkowe spotkanie z Rosą, córką ich żydowskiej gosposi, potwierdza obawy Liesel, że coś jest nie tak. Że brutalne zasady nazistowskiego rządu są okrutne, a inni wokół niej nie są tak bezpieczni jak ona. Liesel nieopatrznie zgadza się jej pomóc. Nawet jeśli będzie to oznaczało narażenie na niebezpieczeństwo wszystkich, których kocha.

1946, FRANKFURT

Młody amerykański kapitan, Sam Houghton, przyjeżdża do Niemiec, by odnaleźć prominentnych nazistów i doprowadzić do ich procesów. Zatrudnia piękną, ale smutną tłumaczkę o imieniu Anna. Stają się sobie coraz bliżsi, jednak kapitan nie może przestać myśleć o tym, co przydarzyło się Annie podczas wojny.

Wszystko dlatego, że Anna ma swoje sekrety, które wiążą ją z Berlinem i partią nazistowską.
Opis pochodzi od wydawcy.

Liesel to nastoletnia córka chemika, który zaczął pracę dla nowego rządu w 1936 roku. Była wychowywana niemalże pod kloszem, niczego jej nie brakowało. Gdy stała się panną ojciec często zabierał ją zamiast żony na spotkania towarzyskie. Nie wszystkie podobały się Liesel, bo sama od początku mimo młodego wieku, nie zgadzała się z tym, co mówi Hitler. Jej ojciec początkowo też wyśmiewał wszystkich wierzących w Hitlera, jednak z czasem stał się taki jak wszyscy. Główna bohaterka przekonała się o tym, że dzieje się coś niedobrego dopiero po spotkaniu z córką swojej gospodyni, która była żydówką.

Sam jest amerykańskim kapitanem, który zaraz po wojnie w roku 1946 zostaje wysłany do Niemiec by tam przeprowadzić śledztwo i odnaleźć wszystkich, którzy wspierali Hitlera, oraz postawić ich przed sądem. Pomóc ma mu w tym Anna, młoda kobieta, która skrywa wiele tajemnic.

Czy Liesel przeżyje wojnę? Czy stanie po stronie żydów, a może dla bezpieczeństwa po stronie ojca a zarazem Hitlera? Czy Sam dokończy śledztwo w Niemczech? Oraz jakie sekrety skrywa Anna?

Akcja książki dzieje się na dwóch płaszczyznach czasowych. Pierwsza to rok 1936, w Niemczech jest to czas, kiedy ideologia nazistowska staje się coraz mocniejsza. Większość osób, bez sprzeciwu podporządkowuje się władzy Hitlera. Tak też było z ojcem młodej Liesel, mimo iż z początku wyśmiewał jego teorie, sam coraz częściej wypełniał jego polecenia. Główna bohaterka zupełnie się nie zgadzała z tym, że wszyscy tak wywyższają i czczą Hitlera, jednak ze względu, iż jej ojciec był wysoko postawionym chemikiem, często musiała uczestniczyć w spotkaniach towarzyskich.

Druga płaszczyzna czasowa do rok 1946, zaraz po wojnie do Niemiec przyjeżdża z Ameryki kapitan Sam, który ma za zadanie odnaleźć chemików, którzy wspierali Hitlera i doprowadzić ich przed sąd.

Przyznam, że dosyć często sięgam po książki o tematyce wojennej. Tę historię na pewno wyróżnia to, że główna bohaterka mimo młodego wieku nie dąży ślepo za tłumem. Stara się swoimi sposobami walczyć z teoriami Adolfa Hitlera, choć wie, jakie to może nieść za sobą konsekwencje. Ta powieść pokazuje, że nie wszyscy Niemcy wierzyli w ideologię nazistowską, były też osoby, które tak jak Liesel przeciwstawiały się temu. Nawet po zakończeniu wojny chciała sprawiedliwości.


Gratuluję autorce tak dobrej książki. Ostatnio coraz częściej w moje ręce wpadają tego typu historie wojenne, gdzie Niemiec bądź Niemka walczyli z poglądami Hitlera, mimo iż zdawali sobie sprawę, że to walka z wiatrakami.

Jeśli lubicie czytać tego typu książki to wam gorąco polecam. Nie zrażajcie się tym, że ta powieść ma ponad 500 stron, bo czyta się ją błyskawicznie. Osobiście, też nie przepadam za tak obszernymi książkami jednak w tym wypadku, tak mnie pochłonęła, że nawet nie wiem, kiedy a już byłam przy zakończeniu tej historii.



Książkę otrzymałam przy współpracy z wydawnictwem:





Buziaki MrsBookBook 😙

niedziela, grudnia 19, 2021

R.#295. "Ten dom jest mój" Dorte Hansen

R.#295. "Ten dom jest mój" Dorte Hansen
Tytuł: „Ten dom jest mój”
Autor: Dorte Hansen
Wydawnictwo: Sonia Draga
Data premiery: 14 października 2020
Ilość stron: 319 stron
Cena: 39,90 zł
Ocena: ⭐⭐⭐⭐✩✩✩✩✩✩





Ironiczna i opowiedziana z humorem historia dwóch samotniczek, które niespodziewanie odnajdują coś, czego nie szukały – rodzinę.

Vera ma pięć lat, kiedy w 1945 roku wraz z matką ucieka z Prus Wschodnich do Starego Kraju, w którym jest nazywana „polaczkowym dzieckiem”. Przez całe życie czuje się obco w wielkim zimnym domu, a mimo to nie potrafi go opuścić. Sześćdziesiąt lat później u jego drzwi staje nagle siostrzenica Very, Anne, która uciekła z synkiem z modnej hamburskiej dzielnicy Ottensen. Vera i Anne są sobie obce, lecz zarazem wiele je łączy.
Opis pochodzi od wydawcy.





Muszę się wam przyznać, że ciężko mi cokolwiek napisać na temat tej książki. Skusiłam się na tę pozycje, ze względu, że jakiś czas temu została mi ona polecona, opis również nawet mnie zachęcił. Fakt książka długo czekała na swoją kolej, aż w końcu przyszedł jej czas i … nie przypadła mi do gustu.

Historia Very, która wraz z matką uciekają do Starego Kraju. Jakiś czas później, główna bohaterka zostaje porzucona przez matkę, która znalazła sobie kogoś i tak nastoletnia dziewczynka zostaje w starym domu sama z wujem. Po kilkudziesięciu latach pod drzwiami domu Very zjawia się córka jej przyrodniej siostry. Anna po rozstaniu z mężem wraz z synkiem Leonem nie szuka wsparcia u matki, tylko postanawia wyjechać do ciotki. Musicie też wiedzieć, że nasz główna bohaterka jest osobą specyficzną, jej jedynym znajomym jest sąsiad, więc zdziwiona byłam, że zgodziła się przygarnąć Anne z Leonem. Oczywiście nie obyło się bez postawienia warunków, a wprawdzie jednego, dom ma wyglądać schludnie. I tak Anne zabrała się do pracy.

Jaka jest dokładna historia Very i jej matki? Czemu Anne nie poprosiła o pomoc swojej rodzicielki tylko wyjechała do ciotki?

Odniosłam wrażenie, że jest to książka o samotności jak i o relacjach między matką i córką. Zrozumiałam też, że każdy z nas inaczej będzie sobie radził z tą samotnością. Jedni będą szukać zajęcia w pracach domowych, czy ogrodowych, a innym nie będzie zupełnie zależało na wyglądzie jego otoczenia (bo i po co), będą woleli wyjść na spacer, wybrać się na przejażdżkę konno czy rowerem. Każdy z nas jest inny, i potrzebuje czegoś innego.

Zdecydowanie plusem tej książki, jak dla mnie oczywiście, jest to, że akcja toczy się w Hamburgu i jego okolicach. Sama od pięciu lat mieszkam w tym mieście, więc przyjemnie czytało mi się o tym otoczeniu.

Jednak niestety zupełnie nie mogłam się połapać w stylu pisania autorki. Przykładowo, mężczyzna A, wchodzi do domu mężczyzny B, wita się i myśli sobie, że pan B to będzie świetny materiał na artykuł do gazety, jednak pan B postanawia powspominać sobie to jak jego znajomi go odwiedzają na wiosce, bez zapowiedzi i jak go to drażni. A nagle na koniec rozdziału znów znajdujemy się w kuchni mężczyzny B, dosłownie na dwa trzy, zdania. Zupełnie w takich przeskokach nie mogłam się odnaleźć.

Jeśli lubicie czytać literaturę piękną, bo właśnie do tej kategorii zaliczana jest ta książka, to przekonajcie się sami, może akurat wam przypadnie do gustu, albo zachęcam też do poczytania innych recenzji, bo pozytywnych opinii jest bardzo dużo.



Książkę otrzymałam przy współpracy z wydawnictwem:






Buziaki MrsBookBook 😙

piątek, kwietnia 09, 2021

R.#215. "Opowieści o nadziei" Heather Morris

R.#215. "Opowieści o nadziei" Heather Morris
Tytuł: „Opowieści o nadziei”
Autor: Heather Morris
Wydawnictwo: Marginesy
Data wydania: 24 lutego 2021
Liczba stron: 297 stron
Cena: 39,90 zł
Ocena: ⭐⭐⭐⭐⭐✩✩✩✩✩




Każde – najbardziej zwykłe, codzienne spotkanie – może przynieść coś, co zmieni nasze życie.

Kiedy Heather Morris wysłuchała wspomnień Lalego Sokołowa – tatuażysty z Auschwitz – i postanowiła przenieść je na papier, nie spodziewała się, że ta historia porwie miliony osób na świecie: młodych i starych, a jej przyniesie międzynarodową sławę. I że pozwoli opowiedzieć nie mniej ważną historię Cilki – najdzielniejszej osoby, z jaką zetknął się Lale. W swojej najnowszej książce Heather opowiada o serdecznej przyjaźni z Lalem: o tym, jak się poznali i jak zaufali sobie na tyle, by zwierzył się jej z tego, o czym milczał od czasu zakończenia II wojny światowej. I jak zmieniło to ich oboje.

Umiejętność słuchania i dotarcia do drugiej osoby to nie tylko przepis na światowy sukces wydawniczy, ale przede wszystkim ważna życiowa lekcja, której wszyscy potrzebujemy. W serii inspirujących rozdziałów Morris opowiada zarówno o osobach, z którymi pracowała i których historie spisywała, jak i o swojej rodzinie: pełnych miłości relacjach z Dziadziem, ale także ucieczce z domu oraz trudnych kontaktach z matką.

"Opowieści o nadziei" to przede wszystkim pochwała życia i zacieśniania więzi.
Opis pochodzi od wydawcy.




Z twórczością tej autorki zapoznałam się przy czytaniu „Tatuażysty z Auschwitz”. Kolejnej książki czyli „Podróż Cilki” jeszcze nie miałam okazji czytać, ale jak tylko zobaczyłam nową książkę Heather Morris to wiedziałam, że koniecznie muszę ją przeczytać. Jednak spodziewałam się czegoś innego.

Myślałam, że będzie dużo wspomnień z Auschwitz a tu znalazłam opowieść o tym jak autorka zbierała informacje i jak pisała książkę. To, że jej główny bohater z książki „Tatuażysta z Auschwitz” czyli Lale parzył okropną kawę za to ciastka miał wyśmienite.

Nie będę pisać że była to nudna książka, bo wcale tak nie było. Znalazłam w niej kilka naprawdę ciekawych opowieści, jednak no spodziewałam się czegoś innego.

Bardzo podobało mi się to, że autorka traktowała Lalego jak członka rodziny. Choć na początku zachowywali dystans do siebie. Jednak z każdym spotkaniem poznawali się coraz bardziej i przyzwyczajali się do siebie. Autorka musiała wykazać się nie lada cierpliwością i stopować swoją ciekawość. Nie raz musiała się powstrzymywać przed zadaniem kolejnego pytania, tylko temu, iż wiedziała, że jeśli spyta to Lale nic jej nie opowie a tylko się zblokuje. Wiec musiała się wykazać ogromną cierpliwością i czekać, aż Lale sam z siebie zechce powrócić do tego tematu i więcej opowiedzieć.

Bardzo ciekawe było to, że Lale nie chciał by jego historię spisała jakaś Żydówka. Potrzebował kogoś kto nie będzie związany emocjonalnie, tym co się wtedy działo.

Na pewno mogę Wam polecić książkę „Tatuażysta z Auschwitz” a sama z ogromną przyjemnością sięgnę po „Podróż Cilki”. Jednak ta historia nie przypadła mi do gustu.



Egzemplarz odebrałam za punkty z portalu




Buziaki MrsBookBook 😙

09/05/2020.

poniedziałek, grudnia 07, 2020

C.#14. Nicoletta Giampietro "Nikt nie wie, że tu jesteś"

C.#14. Nicoletta Giampietro "Nikt nie wie, że tu jesteś"


Witajcie

Dzis mam dla Was kilka cytatów, które wpadły mi w oko.

Wszytskie pochodzą z książki Nicoletty Giampietro "Nikt nie wie, że tu jesteś"





„[…] – Po co to szaleństwo z Żydami? Cztery lata temu byli jeszcze po prostu tylko Włochami, którzy zamiast w niedzielę do kościoła szli w sobotę do synagogi. Nikt nie miał nic przeciwko nim. Mussolini chce lizać buty Hitlerowi!” 




„I tak jak mój zamek z piasku, w ciągu kilku tygodni rozsypał się cały świat, w którym się urodziłem i dorastałem – heroiczny, faszystowski świat, mający zapewnić nam świetlaną przyszłość i chronić nas jak potężny bastion.” 




„[…] Życie to chaotyczna masa zamiarów, decyzji, przypadków, a w końcu także szczęścia i pecha.[…]”




Jeśli jesteś ciekaw mojej opinii na temat tej książki to koniecznie kliknij tu 👉RECENZJA "Nikt nie wie, że tu jesteś" .




Książkę miałąm okazję przeczytać dzięki wydawnictwu:








Buziaki MrsBookBook 😙

sobota, listopada 14, 2020

R.#168. "Nikt nie wie, że tu jesteś" Nicoletta Giampietro

R.#168. "Nikt nie wie, że tu jesteś" Nicoletta Giampietro
Tytuł: „Nikt nie wie, że tu jesteś” 
Autor: Nicoletta Giampietro 
Wydawnictwo: Sonia Draga 
Data wydania: 16 września 2020 
Ilość stron: 508 stron 
Cena: 44,90 zł 
Ocena: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐✩✩




Niosąca nadzieję powieść o odwadze i przyjaźni silniejszej niż ideologia 

1942. Dwunastoletni Lorenzo zostaje wysłany do Sieny do swojej ciotki. Ma u niej mieszkać tak długo, aż skończy się wojna. Biegając po ulicach starego, pełnego tajemniczych zakamarków miasta, poznaje Franca, który podziela jego uwielbienie dla Mussoliniego i marzenie o zwycięstwie Włoch. Ich bezgraniczne oddanie dla sprawy zaczyna się kruszyć, gdy spotykają Daniele, żydowskiego chłopca. 

Tymczasem Niemcy zajmują Sienę i zaczynają deportować żydowskich mieszkańców. Lorenzo nie chce się temu bezczynnie przyglądać. Jego decyzja zagraża jednak nie tylko przyjaźni z Frankiem, lecz także bezpieczeństwu całej jego rodziny. 
Opis pochodzi od wydawcy.




Jaka to była przepiękna książka. Z racji, że lubię czytać historie wojenne tak, gdy tylko zobaczyłam tę książkę wiedziałam ze muszę ją przeczytać. Jak dotąd czytałam głównie historie gdzie akcja działa się w obozie tu jednak mamy coś innego. 

Włochy 1942 nastoletni chłopiec został wysłany przez matkę do dziadka i ciotki na wakacje. Jak się później okazuje ojciec Lorenza został wezwany na wojnę a matka chciała jakoś uratować męża. 

Mały Lorenzo od ciotki dowiedział się, że ma u nich zostać tak długo ile tylko będzie trzeba. 

Po zakończeniu wakacji zaczyna uczyć się w Sieneńskiej szkole. Poznaje sąsiada Franca i razem są zachwyceni szkołą i nauczaniem o faszyzmie. Wierzą w siłę Mussoliniego i gdy tylko skończą odpowiedni wiek sami chcą stanąć do walki na wojnie. 

W miedzy czasie Lorenzo poznaje również Daniele chłopca w jego wieku, który jest Żydem, zaprzyjaźniają się. Pewnego późnego wieczoru Lorenzo biegnie ostrzec rodzinę swego przyjaciela przed Niemcami, którzy wywożą gdzieś Żydów. 

I to właśnie tej nocy podczas godziny policyjnej mały chłopiec ratuje swojego przyjaciela i ukrywa go w małym schowku na strychu. 

Muszę przyznać, że książka jest bardzo wciągająca i wzbudza wiele emocji. 

Książka ukazuje realia okresu wojny. To jak małe dzieci były nastawiane do życia. One miały wpojone, że brać udział w wojnie to zaszczyt. Jak wiele ludzi miała klapki na oczach i dosłownie szli po trupach do celu. 

A jednak są ludzie, którzy zawsze są skorzy do pomocy, którym w co kto wierzy nie robi żadnej różnicy. 

Dwunastoletni chłopiec jest wstanie zaryzykować nawet własne życie, by tylko uratować przyjaciela. Odmawia sobie jedzenia, którego i tak jest mało by podzielić się nim. 

Życie było straszne, w ciągłym napięciu, stresie, o jutro, o najbliższych. 

Cóż tu więcej mówić tę książkę po prostu trzeba przeczytać. Gorąco polecam, bo jest to naprawdę rewelacyjna książka, która pokazuje nam jak ważna jest przyjaźń. Jak wiele jesteśmy wstanie dla niej zrobić i wycierpieć. 



Za egzemplarz do recenzji dziękuję 




Buziaki MrsBookBook 😙

piątek, czerwca 26, 2020

R.#138. "Człowiek, a nie człowiek" Andrzej Duda

R.#138. "Człowiek, a nie człowiek" Andrzej Duda
Tytuł: „Człowiek, a nie człowiek” 
Autor: Andrzej Duda 
Wydawnictwo: WasPos 
Data wydania: 29 kwietnia 2020 
Ilość stron: 238 stron 
Cena: około 27 zł 
Ocena: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐✩✩




Przystojny, inteligentny, dowcipny i... bezdomny. Nagle niewidzialny dla świata. Jak to się mogło stać…? Łatwiej niż ci się wydaje! 

Człowiek, a nie człowiek to powieść o dramacie jednostki, olbrzymiej roli przypadku w życiu, a także o współczesnym świecie, w którym „wszystko jest znane, lecz nic nie jest rozumiane”, jak w książce pt. Miłość pisała Toni Morrison. 

Markijan Sowa, pół Polak, pół Ukrainiec, zbiegiem kilku nieprzychylnych okoliczności zostaje bezdomnym i zamieszkuje na dworcu kolejowym w Gliwicach. Otacza go wielu, lecz nikt nie jest w stanie – lub nie chce – mu pomóc. 

Świat biegnie swoim torem, wkraczając w ogromne procesy, które znamy już z historii, media plują papką, ludzie pędzą przed siebie na oślep, a Markijan Sowa tęskni do, najmniejszego choćby, „cienia nadziei”. 




Markijan Sowa jest w połowie Polakiem a w połowie Ukraińcem. Jednak nie ma on szczęścia w życiu. Po powrocie z Ukrainy gdzie był na pogrzebie matki zastaje zmienione zamki w mieszkaniu, a z Krzysztofem, od którego je wynajmował nie może się skontaktować. I tak zaczyna się jego bezdomność. Nie ma ze sobą praktycznie nic, zaledwie parę złotych. 

Korzystając z kawiarenki internetowej próbuje skontaktować się z najemcą, ze znajomymi z Ukrainy, oraz z konsulatem jednak jego wiadomości pozostają bez odpowiedzi, bądź niepoprawnie wpisuje adres. 

Śpiąc na ławce na dworcu zastanawia się jak długo to jeszcze potrwa, jak długo jeszcze wytrzyma, zwłaszcza, że dni a zwłaszcza noce robią się, co raz zimniejsze. 


"[...] Nie da się być w pełni człowiekiem bez innych. Można nim być tylko dzięki komuś lub wobec kogoś. A on? Nie ma nawet jednej pary oczu, by na niego patrzyła, jednej głowy, by o nim myślała. Niedostrzegalny. Przezroczysty. Iluzja. Pan nikt - człowiek, a nie człowiek."


Przyznam, że przed przeczytaniem ciekawiła mnie ta książka, lecz nie jakoś tak bardzo. Bałam się, że to, co w niej znajdę mnie rozczaruje. Jakie było moje zdziwienie, bo ta książka jest rewelacyjna. Mimo iż dialogów jest znikoma ilość to wciągnęła mnie ta historia. Jest tak poruszająca i wywołuje ogrom emocji. 

Od czterech lat mieszkam w Hamburgu i widok bezdomnej osoby jest „normalny” i jednak większość jest pod wpływem alkoholu i prawdopodobnie nie tylko. 

Jednak ta historia pokazała jak w jednej chwili może runąć cały twój świat. Jak bardzo jesteśmy samotni, mimo iż otacza nas mnóstwo ludzi. Jak potrzebujemy pomocy a nie ma nam, kto jej udzielić. 

A zwłaszcza ukazuje, że nie każdy jest taki sam. Nie każdy bezdomny wszystkie pieniądze wydaje na alkohol, są też tacy, którzy tak jak Markijan nie mogą dostać się do swego mieszkania i nie mają pojęcia, kogo mogą prosić o pomoc. 

Książka porusza temat bardzo ciężki i smutny, jednak jest napisana w taki sposób, iż gorąco ją wam polecam. I uważam ze każdy bez wyjątku powinien sięgnąć po tę historię a zwłaszcza młodzież.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu





Buziaki MrsBookBook 😙
Copyright © MrsBookBook , Blogger